Boşanma adətən böyüklərin hekayəsi kimi görünür, lakin bundan ən çox təsirlənənlər həmin qərara demək olar ki, heç təsir göstərə bilməyən uşaqlardır. Məhz buna görə də valideynlərin etdiyi səhvlər uşaq üçün sadəcə xoşagəlməz hadisə deyil, əsl daxili sarsıntıya çevrilə bilər.
Medianews.az Lent.az-a istinadən xəbər verir ki, uşaqlar bir çox hallarda hadisələri böyüklərdən daha kəskin hiss edirlər. Valideynlərin ayrılıqdan sonra necə davranması həmin dövrün uşaq üçün nə qədər ağır keçəcəyini müəyyən edir.
Ən geniş yayılmış səhv uşağı münaqişəyə cəlb etməkdir. Valideynlər onu tərəf seçməyə məcbur etdikdə uşaq özünü təhlükəsiz hiss etməyi dayandırır. Uşaq düşünməyə başlayır ki, sanki kimisə “yanlış” şəkildə sevir. Bu isə onun özünə inamını və özünüdəyər hissini sarsıdır.
İkinci səhv keçmiş həyat yoldaşı haqqında mənfi danışmaqdır. Nə qədər inciklik olsa da, uşaq bu sözləri birbaşa qəbul edir. O, sanki özünün bir hissəsinin tənqid edildiyini hiss edir. Bu isə onun daxilində ciddi emosional ziddiyyət yaradır.
Üçüncü səhv uşağı vasitəçi kimi istifadə etməkdir. Valideynlərin bir-birinə mesaj çatdırmaq üçün uşağa müraciət etməsi onu münasibətlərin alətinə çevirir. Bu vəziyyət uşağın özünü böyüklərin münasibətlərinə görə məsul hiss etməsinə səbəb olur. Nəticədə uşaqda narahatlıq və gərginlik yaranır.
Dördüncü səhv kəskin dəyişikliklərdir. Valideynlərdən biri həftələrlə görünmədikdə uşaq bunu tərk edilmə kimi qəbul edə bilər. Sabitlik uşağın yeni vəziyyətə uyğunlaşmasında ən vacib amildir. Müntəzəm ünsiyyət valideyn və uşaq arasında əlaqəni qorumağa kömək edir.
Beşinci səhv günah hissini hədiyyələrlə kompensasiya etməyə çalışmaqdır. Uşaq tez başa düşür ki, sevgi əşyalarla əvəz olunur. Bu isə yaxın münasibətlər haqqında yanlış təsəvvür formalaşdırır və gələcəkdə sağlam münasibətlər qurmağa mane ola bilər.
Altıncı səhv uşağın emosiyalarını görməməzlikdən gəlməkdir. “Narahat olma” kimi ifadələr əksinə, onun narahatlığını daha da artırır. Daha doğru yanaşma uşağı dinləmək və onun hisslərini qəbul etməkdir. Belə olduqda uşaq anlayır ki, onu eşidirlər və başa düşürlər. Boşanma çətin sınaqdır, lakin faciə deyil.
Bu prosesin necə keçəcəyi böyük ölçüdə böyüklərin davranışından asılıdır. Valideynlər bir-birinə hörmətlə yanaşdıqda uşaq bu mərhələni daha sakit keçirir. Beləliklə, onda ailənin yalnız formal birlik deyil, həm də dəstək və anlayış mənbəyi olduğu hissi qalır.