Kanadanın 7 universitetinin alimlərinin apardığı araşdırma göstərir ki, işə sevgi adlandırılan dərin emosional bağlılıq sağlamlıq və rifah üzərində təkcə işdən məmnunluq hissindən daha güclü təsirə malikdir.
Lent.az xəbər verir ki, araşdırmaçılar 1800 işləyən insan üzərində müşahidələrinə əsasən, işini həqiqətən sevən şəxslər fiziki baxımdan xeyli yaxşı vəziyyətdə olur, daha az xəstəlik məzuniyyəti götürür, eyni zamanda onlarda narahatlıq və depressiya səviyyəsi daha aşağıdır.
Komanda işə sevgini işdən məmnunluq, işə cəlb olunma və ümumi pozitiv əhval-ruhiyyə ilə müqayisə etdikdə məlum olub ki, məhz işə sevgi fiziki sağlamlığa ən güclü təsir göstərən amildir. Bu təsir işdən məmnunluq, işə bağlılıq və ümumi əhval nəzərə alındıqdan sonra belə qüvvədə qalıb.
İşə sevgi anlayışı nəyi ifadə edir?
Michelle Inness rəhbərliyi ilə University of Alberta tərəfindən aparılan araşdırmada işə sevgi anlayışı üç əsas kateqoriyaya bölünüb: gündəlik tapşırıqlara qarşı ehtiras; həmkarlarla səmimi yaxınlıq və qarşılıqlı etimad; təşkilata qarşı həqiqi sədaqət.
Məhz bu üç komponentin birləşməsi alimlərin işə sevgi adlandırdığı anlayışı formalaşdırır. Əks halda bu, sadəcə işdən məmnunluq hesab olunur.
Əgər insan işini sevdiyini desə, lakin həmkarları ilə əlaqə hiss etməsə və ya kollektivlə yaxşı münasibətdə olsa da təşkilata qarşı emosional bağlılıq göstərməsə, bu halda söhbət həqiqi iş sevgisindən getmir.
Sağlamlıqla əlaqə və bunun əhəmiyyəti
Alimlər fiziki sağlamlıq göstəricilərini yuxu problemlərini, tez-tez baş ağrılarını, mədə-bağırsaq pozuntularını və xəstəliklərə meyilliliyi təhlil edərkən müəyyən ediblər ki, işə sevgi ən güclü proqnozlaşdırıcı amildir. Bu göstərici işdən məmnunluq, işə cəlb olunma və ümumi əhval-ruhiyyəni geridə qoyub.
İşə sevgi göstəricisi yüksək olan əməkdaşlar iş prosesində daha aktiv iştirak ediblər: daha az gecikib, uzun fasilələrə az çıxıb və işdən tez ayrılma halları daha nadir olub.
Eyni zamanda bu qrupda işgüzarlıq həddini aşma və ya iş yerində etik normaların pozulmasına meyl müşahidə olunmayıb. Yəni dərin bağlılıq obsesiv davranışa və ya emosional tükənməyə gətirib çıxarmayıb.
Bununla belə, tədqiqatçılar risklərin də mövcud olduğunu vurğulayıblar. İşini sevən insan bəzən pis rəftara dözə, təşkilati problemlərə göz yuma və ya lazım olandan artıq işləyə bilər. Müəlliflər bu vəziyyəti ehtirasdan alət kimi istifadə adlandırırlar. Bu dinamika zamanı işəgötürənlər əməkdaşların işə olan sevgisindən daha çox fayda əldə edə, lakin bunun müqabilində adekvat qarşılıq verməyə bilərlər.
Tədqiqatın nəticəsinə görə, bütün tapşırıqlara, insanlara və təşkilata qarşı həqiqi bağlılıq formasında olan işə sevgi sağlamlığı yaxşılaşdırmağın ən təsirli yollarından biri hesab edilə bilər.