Bu yazının yazılmasının səbəbi çağdaş dövrdə ən parlaq və ən məhsuldar yazıçımız olan Şərif Ağayarın “Tərəqqi” medalı almasıyla (və təşəkkür etməsiylə) bağlı tənqidlərə məruz qalmasıdır.

Tovuzda gedən döyüşlərin şiddətləndiyi və Bakıda xalqın küçələrə töküldüyü günün ertəsi eyni anda dünyanın müxtəlif ölkələrinə səpələnmiş azərbaycanlıların ağlına bənzər fikirlər gəlmişdi: “Ayağa qalxmaq vaxtıdır”.

Son 32 ildə, yalan olmasın, azı min dəfə beynəlxalq idman, musiqi, incəsənət yarışmalarını dörd gözlə həm də ona görə izləmişik ki, görək, son nəticədə bizmi

Bəlkə də ilin-günün bu vədəsində, hamının koronavirus pandemiyasına görə əndişədə olduğu, bir çoxlarının Ayasofya məbədinin statusuyla bağlı fikir bildirdiyi dönəmdə futbol söhbəti etmək yerinə düşməyəcək.

Folklorumuzda məşhur bir ifadə var: “Yalançının evi yandı, heç kəs inanmadı”. Son aylarda bu ifadə tez-tez işlədilir.

Elçibəy dönəmində MTN rəhbərinin I müavini postunda çalışmş Sülhəddin Əkbərin 30 min işarəlik açıqlaması yayılıb. Bu, onun AzadlıqRadiosunda yayılmış qalmaqallı müsahibəsinə izahat xarakteri sözardıdır.

Bizim siyasətə, partiya quruculuğuna yanaşmamız məişət mühafizəkarlığı səviyyəsindədir. Hətta arada orta əsrlərdə dəb olmuş müridizm cərəyanına da yuvarlanır, sektant düşüncəsi ilə hərəkət edirik.

İndi diqqətli, iti yaddaşlı və zəngin arxivli bir oxucunun yeridir, irəli dura, qəzetimizin 2013-cü ilin 25 avqust tarixli sayını tapa, “Bizim Cəmil müəllim” başlıqlı məqalənin

4 iyun qiyamı mövzusunda sərasər 25 il əhatəli və silsiləvi şəkildə yazandan sonra, nəhayət, iki il öncə belə bir qənaətə gəlmişdim ki, olan olub, torba

Məşhur milyarderdən soruşurlar: “Varidatınızın qaynağı haqqında dürüst bəyannamə təqdim edə bilərsinizmi?” Milyarder səmimiyyətlə cavab verir: “İlk 1 milyondan başqa hamısı haqqında məlumat verə bilərəm”.

Bir dost-simsar rayondan zəng vurub, yarısitəm-yarıərk şəkildə deyir: “Məllim, qaramaskalı oğlan bizim rayona gəlmədi axı…” Çox adam səsdəki və sözlərdə hansı duyğuların yatdığını buradan oxumaqla

Srağagün daha bir İH başçısının və müavinlərinin qandallandığı barədə xəbərlər sosial şəbəkədə dolaşdı, ancaq təəssüf ki, doğrulmadı.

Bu yanlış düşüncədən doğan yanlış ifadələr gündən-günə kütləviləşir: insanlar kütləvi şəkildə koronavirus pandemiyasını “Allahın işi”, “ilahidən gələn bəla”, “Tanrının insana qəzəbinin nəticəsi” və sair adlandırır,

Yəqin ki, 30 il öncə bu vaxtlar mərhum Elmira Qafarova parlamentin sədri kürsüsündə oturaraq, öz koloritli və unikal danışıq tərziylə ölkənin qanunverici orqanının plenar iclaslarını

Ölkəmizdə parlament seçkiləri ilə bağlı yaranmış durumun əsas günahı bizdə, keçmiş cəbhəçilərdədir. 1992-ci ilin payızında növbədənkənar parlament seçkiləri keçirilsəydi, böyük ehtimalla bugünkü durum yaranmazdı.

1992-ci ildə, iyun ayının 7-də keçirilən seçkilərdəki atmosfer heç yadımdan çıxmır. Həmin vaxt məntəqə seçki komissiyasının katibi idim.

Əvvəlcədən proqnozlaşdırıldığı kimi oldu: xeyli namizəd parlament seçkilərində iştiraklarını davam etdirməyə son qoydular, deputatlığa namizəd olmaqdan imtina etdilər. Onların ümumi sayı 100-ə yaxındır.

Rusiyanın baş naziri Dmitri Medvedyevin və onun başçılıq etdiyi hökumətin istefaya göndərilməsi bir baxımdan gözlənilməz oldu. Gündəmdə yox idi, söhbəti getmirdi, heç kim gözləmirdi.

İran-Ermənistan siyasi-iqtisadi əməkdaşlığı haqqında deyilən sözlər əfsanə deyil. Ortada ciddi əlaqələr və bu əlaqələrə dair konkret faktlar var.

ABŞ tarixində prezidentə impiçment elan edilməsi hadisəsi üç dəfə olub. Üçüncüdən başlayaq. İmpiçment elan edilən üçüncü prezident Donald Trampdır. Bu haqda çox yazılıb, yazılır, yazılacaq.

Primakova qalmayan dünya onun dostu Lujkova da qalmadı. O, dekabrın 10-da 84 yaşındaykən Almaniyada vəfat etdi.  Lujkov dövrünün parlaq siyasətçisiydi.

Müxalif qüvvələrin təxminən iki aydan sonra keçiriləcək parlament seçkilərinə qatılıb-qatılmamaqla bağlı sərgilədikləri qərarsızlıq çox təbiidir. Bunu ölkədəki ictimai-siyasi durum diktə edir.

İlk baxışdan o fikirlərdə həqiqət var ki, kadr dəyişiklikləri nə qədər geniş olsa da, effektiv siyasi islahat deyil, çünki işdən götürülən şəxslərin yerinə elə onlar

Ermənilərlə aramızdakı get-gəl, jurnalistlərin qarşılıqlı səfərləri, “xalq diplomatiyası” bu günün, dünənin söhbəti deyil, srağagündən də o yanın söhbətidir. Bunun azı 20 illik ömrü var.

Mustafa Hacıbəylinin yazısını mənə beş fərqli oxucu göndərdi. Oxudum. Gözlənilməz yazı deyildi. Çünki Mustafanın elə bir xasiyyəti var ki, belə şeylər yazması normaldır.

Ata Abdullayevin Milan sərgüzəştindən bir həftə öncə Bəxtiyar Hacıyevin Parisdə Ermənistanın baş naziri Nikol Paşinyanla söhbətinə dair yazdığım məqalədə təxminən belə bir fikir yazmışdım ki,

Sabiq baş nazir Novruz Məmmədovun Azərbaycan Dillər Universitetində elmi məsələlər üzrə prorektor vəzifəsinə təyin edilməsi o qədər gözlənilməz hadisə sayılmaz.

Bakıda gecənin qaranlığında avtomobildə yol gedə-gedə erməni musiqisi səsləndirən, bu “şücaəti” ilə qürur duyan, üstəlik, bunu sonradan sosial mediada paylaşaraq millətimizi aşağılamağa çalışan, hüquq-mühafizə orqanlarına

Sosial mediada maraqlı statistik göstəricilərdən ibarət cədvəl yayılıb. Cədvəl SSRİ-yə daxil olan müttəfiq respublikaların 1989-cu ildəki və indiki demoqrafik durumunu, əhalisinin sayını göstərir.

Dünən səhər bir nəfər redaksiyamıza zəng vuraraq Ələkbər Heydərovun vəfat etdiyini xəbər verdi. Hər kim idisə, mərhumun yaxınlarından, keçmiş iş yoldaşlarından idi.

Danmaq mümkün deyil, ölkədə narazılıq və gərginlik var. Az qala hamı hamıdan narazıdır: müxalifət iqtidardan, iqtidar müxalifətdən, xalq hər ikisindən.

Müsavat başqanlığına namizədlərin hər üçü ilə şəxsi tanışlığım, “salam-sağol”um var. Onların arasında ən yaxın olduğum Tofiq Yaqubludur. Onunla eyni qəzetə yazılar yazmışıq.

Bu, adi xəbər deyil, puç olmuş ümidlərin, əndazəsini aşmış məyusluğun rəqəmli göstəricisidir. Xəbər belədir: “Almaniyada 1703 azərbaycanlıdan yalnız 76 nəfərə yaşamaq icazəsi verilib”.

Dünyada bir neo-millətçilik dalğası kükrəyib, bilirsiniz. Başda ABŞ gəlir.

Əslində srağagünkü tədbiri iqtidar-müxalifət dialoqu adlandırmaq olmazdı. Təkcə ona görə ki, bu, iqtidar-müxalifət dialoquydusa, orada QHT rəhbərlərinin, media kapitanlarının nə işi vardı?

Qismətdə iki YAP funksionerinin mübahisəsində birini müdafiə etmək də varmış. Ancaq bu, onların siyasi mövqeyi ilə bağlı deyil, mübahisə tərəfinin biri media təmsilçisidir.

Dönüb-dolaşıb sıfır nöqtəsinə gəlirik və hər dəfə təəccüblənir, hiddətlənirik. Erməni siyasətçi və hərbçilərinin hər iddialı danışığı, sərsəm bəyanatı bizi özümüzdən çıxarır.

ABŞ-da dinc insanların qırğını davam edir. Bu, yeni məsələ deyil. İllərdir ki, 50 dövlətin birləşməsindən ibarət olan bu qüdrətli superdövlətdən vaxtaşırı bu cür xəbərlər gəlir.