Mövlanə Cəlaləddin Ruminin təbirincə desək, adamların göründüyü kimi olmaması və ya olduğu kimi görünməməsi məsələsi daima aktual olub, günümüzdə də elədir.

Srağagün qədirbilən, amma qaydabilməz camaatımızın sosial aktiv təbəqəsinin bir şaqqasının Bakı çimərliklərində yol verdiyi məsuliyyətsizliklərdən yazmışdım.

Ermənistan prezidentinin ölkə ərazisində Rusiya telekanallarının yayımının məhdudlaşdırılması barədə sərəncamı “Yada düşər xatirələr” silsiləsindən bəzi olub-keçənləri xatırlatdı.

Deyir, Kubadan gələn bir bölük (rota) həkimdən sonra, Çindən də bir taqım (vzvod) tibb işçisi ölkəmizə gəlib ki, bizim koronavirus illətindən xeyir-asanlığıyla, salam-səfa ilə qurtulmağımıza

Sərtləşdirilmiş xüsusi karantin qaydalarını pozaraq “Fairmont Baku” hotelinin hovuzunda çimişən adamların hamısı bir tərəfə oldu, sevgili cananı ilə videoya düşən oğlanın vaqiəsi bir tərəfə.

Sankt-Peterburq kinematoqrafçılarının çəkdiyi “Ment müharibələri” serialının 11-ci sezonunun ilk bölümlərində belə bir epizod var: qətl cinayətlərinin üstünü açmaqda adı çıxarmış polkovnik Şilovu idarə rəisi təyin

İndiki cavanlar bilməz, 20 il əvvəl Georgi Popesku adlı bir futbolçu vardı. Rumın idi. Məşhur futbolçu Georgi Hajının (müasir tələffüzlə desək, Həcinin) qaynıydı.

ABŞ-ın iri şəhərlərindəki iğtişaşların videosuna baxdım, xəyal məni öz atının tərkinə alıb keçmiş günlərə apardı… Biz də elə günlər yaşamışıq. Yaşamayan bilməz.

Şəkidə qonur ayının küçədə dolaşması hadisəsi camaatımızın baməzə, hər sözə bir söz qoşan kəsiminin ürəyindən xəbər verib.

Yazı-pozu adamı olaraq ən böyük arzularımdan biri odur ki, heç olmasa ikicə ay cinsi azlıqlar mövzusu gündəmə oturmasın (hər mənada): nə onlara hücum olsun, nə

İndi soruşsam ki, dünyanın ən ağır, ağrı-acı dolu misrası nədir, hərə bir cavab verər. Biri Şəhriyardan sitat gətirər: “Heydərbaba, yolum sənnən kəc oldu, ömür keçdi, gələmmədim, gec

Ölkənin mərkəzindən və qıraq-bucağından elə xəbərlər gəlir ki, adam bilmir xüsusi karantin rejimi qaydalarını pozanların tərəfini tutsun, yoxsa bu qaydaların pozulmaması üçün onları cərimələyənlərin hərəkətini

Bəzi dost-tanışlar, oxucular adamdan tələb edirlər ki, bu ağır pandemiya və üzücü karantin günlərində pozitiv, nikbin, ürəkaçan şeylər yazaq, elə şeylərdən bəhs edək ki, camaat

Yazını maraqlı bir tarixi rəvayətlə başlayıram, sonra mətləbə keçərəm.  İndiki cavanlar bilməz, amma yaşlılar yaxşı tanıyır, Stalinin bir silahdaşı olub – Vyaçeslav Molotov.

Etibar Əliyevin yerində Mixail Zabelin olsaydı, Mehman Hüseynov, daha dəqiqi, özü demişkən, deputatlığa namizəd Mehman Hüseynov ona yaxınlaşıb, “haqqımı yediniz, mandat mənimdir, saxtakarsınız” desəydi, o,

Şit adamlar hər yerdə var – Çində də, Çilidə də, Venesuelada da, Malayziyada da, hətta soyuq təbiəti üzündən xiyar bitməyən ölkələrdə də.

Baxmamış olmazsınız, hələ 30-40 il öncədən Hollivudda çəkilən bəzi filmlərdə belə bir motiv var: gizli laboratoriyada  bəşəriyyət üçün təhlükə törədə biləcək virus (bakteriya, zəhər) hazırlanır,

Başqa sürücüləri bilmirəm, amma mən yol kənarında piyada görəndə çəkingən oluram, sürəti azaldıram, çalışıram azı bir metr aralıdan keçim.

Əvvəllər (yəni 4-5 il qabaq) beləydi: hamımız kütləvi şəkildə iki şeyi əla bilirdik – bir siyasəti, bir futbolu.

Xəbər belədir ki, Mübariz Əliyevin idarə etdiyi avtomobil Qaxda, “Ulu” körpü adlanan ərazidə Şükür Mahalovun idarə etdiyi maşınla toqquşub və M.Əliyevin maşınındakı sərnişin – Rusiya

Bu hadisə 3-4 ay (bəlkə də daha çox) əvvəl baş vermişdi, bu günlərdə məhkəməsi başa çatıb, bəzi təfərrüatlar açılıb, mənzərə tamam aydın olub.

Mənim parlamentlə-filanla işim yoxdur, YAP-ın daxili işlərinə qarışa bilmərəm. Dünəndən bir mövzum var, onu yazacağam.

2019-un sonunda ənənəvi “İlin nominantları” yazısını hazırlayası olsam, “İlin ən səmimİ adamı” nominantında müğənni Səməd Səmədovu qalib elan edəcəyəm.

Media camiəsindən, ictimai-siyasi fəallar şəbəkəsindən bir balaca uzaq olan dost-tanış hərdən xeyirdə-şərdə adamdan soruşur: “O trol-trol deyirlər e, o nə deməkdir?” Adam hər saat doğru-dürüst

Dövlətlərin münasibətləri də bir baxımdan insanlarınkı kimidir. Necə ki, insanlar dost-müttəfiq, rəqib-düşmən olurlar, dövlətlər də elədir.

Hər dəfə böyük vəzifələrdən kimsə çıxarılanda və o cür postlara təyinat olanda hamımız həyəcanlanırıq. Niyəsini bilirəm və bir-iki dəfə də yazmışam, təkrara lüzum yoxdur.

Günün söhbəti mandat məsələsidir. Deputat Rəfael Cəbrayılovun başına gələn hadisə parlament tariximizdə hələlik yeganədir.

Avtomobillə yolda, küçədə hərəkət edərkən hərdən önümdəki maşınların arxasında bəzi yazılar görürəm. “Bakinets”dən tutmuş “Arxamca baxma”ya qədər. O gün belə birini də gördüm: “Ne toropis!

Müdrik adam başqadır. İllərin təcrübəsi yığılır-yığılır və axırda, yaşlaşan adam ağıllı və savadlıdırsa, müdrik olur.

Düz 45 ildir futbola baxıram. İndiyə qədər başımın tükü sayı futbol matçına baxmışam. “Başımın tükü sayı” gözünüzə çox görünməsin. Saç o saç deyil, xeyli seyrəlib.

Birinci dəfə deyil, o vaxt avropalılar Avropa Şurasının Parlament Assambleyasının sessiyası zamanı deputatlarımızdan birinin kürkünü oğurlamışdılar. Qalmaqal olmuşdu.

AXC-Müsavat hakimiyyətinin vaxtıydı, evdən çölə çıxa bilmirdik… Zarafat edirəm, günüm çöldə keçirdi. 10 hektar üzüm bağım vardı, onu becərirdim.

Dünən mediada milyonçulara dair iki fərqli xəbər vardı, amma onları tutub bir-birinə bağlamaq mümkün idi.

İllərdir işimizin bir tərəfi də şikayətçiləri dinləmək, problemlərini yazmaq, onların həllinə yardımçı olmaqdır. Yekə çıxmasın, indiyədək çox işlər aşırmışıq, çox adama kömək etmişik və bunların hamısı təmənnasız olub. Ta işi düzələnlərdən kimsə sonradan bir qutu tort və ya 1 kilo şokolad gətiribsə, bu heç, ona görə and içəsi deyiləm. Nadir hallarda elə şeylər də olur. […]

Neçə vaxtdır naşir Şahbaz Xuduoğlu ayrı-ayrı orta ranqlı məmurların kitaba biganəliyinə, rəhbərlik etdikləri sahələrdə kitab yarmarkalarının təşkilinə rüsxət verməmələrinə dair statuslar yazır. Bu giley-güzar, sitəm dolu qeydləri oxuyub, “feyziyab” oluruq. O gün ayaqüstü rastlaşdıq, istədim ona təsəlli verim, dedim ki, 100 il öncə də xalqı maarifləndirmək istəyən, adamlara kitab, qəzet, jurnal oxutmağa çalışan Sabirlər, Cəlillər, […]

Millətlərin xarakter özəlliklərinə dair çoxlu lətifələr var. Biri də belədir: “Bir alman bir işçidir, iki alman – zavod, üç alman – qüdrətli dövlət; bir yəhudi bankirdir, iki yəhudi -diaspor təşkilatı, üç yəhudi – Dünya Bankı; bir fransız kefqomdur, iki fransız – yemək-içmək məclisidir, üç fransız – 18+ kütləviliyi”. Bu, improvizəyə açıq lətifədir, hər millət özünün […]

Ölkəmizin ictimai-siyasi gündəminə baxıram və ağlım gedir əvvəlcə Minsk və Moskvaya, sonra Kişinyov və Buxarestə, ondan sonra Dublin, London, Kanberra, Vaşinqton və Ottavaya, oralardan ötür Qahirə və Bağdada, lap axırda Lissabon və Rio-de Janeyroya… Yəqin ki, çox adam bu şəhərlər arasında lazımi əlaqə qurdu. Çox gendən götürməyimə baxmayaraq. Amma məsələ belədir: bu adları çəkilən şəhərlər […]