Ortalıq yenə qarışıb, bir-birinə hücum edənlər çoxalıb. Üstünə hücum edilənlər isə hesab edirlər ki, bunlar sifarişli hücumlardır.

41 il qabaq, yəni Moskva olimpiadasının vur-çatlasın vədələrində ölkədə, xüsusilə Kirovabad (qədim və indiki Gəncə) tərəflərdə bir meyxana dəb olmuşdu, cəmi bir misrası yadımda qalıb:

İngiltərəli yazıçı Frederik Forsaytın “Savaş köpəkləri” adlı bir romanı var, muzdlu döyüşçülərin iştəklərindən bəhs edir.

Hər dəfə şəhərli-kəndli, rusdilli-türkdilli, elita-qara camaat, qlamurlar-natarazlar davası düşəndə ağlıma gəlir ki, bu köhnə lətifəni yazım, məsələyə mövqe bildirim, amma lətifə bir balaca biədəb səciyyəli

Bu gün Rusiyanın NTV telekanalında bir soydaşımızı göstərirdilər. Bütün Rusiya həmyerlimizə tamaşa edirdi. Gəncin adı Bayram Cavadzadəydi.

Türmə həyatı barədə belə bir lətifə var: ömründə birinci dəfə həbsxanaya düşən şəxsi çoxadamlı kameraya salırlar.

39 il əvvəl rejissor Ramiz Həsənoğlunun (bugünlərdə hörmətli sənətkarın 75 yaşı tamam olub) yazıçı Anarın ssenarisi əsasında çəkdiyi “Evləri köndələn yar” televiziya tamaşasında bir epizod

Deyəsən, camaat apreli gözləyirmiş. Hamı ümid bəsləyirmiş ki, apreldə toy-nişana icazə verəcəklər.

Gerçək xəbərlə şayiənin bir-birinə qarışması halları ölkəmizdə çox yayğındır. Son 30 ildə, bəlkə də 300 dəfə belə vaqiələr olub.

İndiki cavanlar oxumuş olmazlar, bizim vaxtımızda yazıçı Anarın “Adamın adamı” adlı bir pyesi vardı.

1-2 il əvvəl peşəkar media zəhmətkeşləri öz aralarında dərdləşərkən deyirdilər ki, belə getsə, sosial şəbəkələr, xüsusilə də Feysbuk qəzetləri, saytları tamamən sıxışdırıb sıradan çıxaracaq.

Bir müddət əvvəl Qusarda yarımkriminal, yarımsosial bir hadisə baş verib. Hadisədə hər şey yarım-yarım olsa da, rüsvayçılıq tamdır.

Biz, sovet uşaqları (yəni o dövrdə doğulub-böyüyənlər) uzun illər elə bildik ki, televiziya-radioda nə deyirlərsə, qəzet-jurnallarda nə yazırlarsa, hamısı doğrudur, gerçəkdir.

Bu yazını başlamaq üçün maraqlı, bir az da unikal bir giriş üzərində düşünərkən, redaksiyanın otağına sızmış bir milçək müəllifə ciddi şəkildə mane olurdu.

Mövlanə Cəlaləddin Ruminin təbirincə desək, adamların göründüyü kimi olmaması və ya olduğu kimi görünməməsi məsələsi daima aktual olub, günümüzdə də elədir.

Srağagün qədirbilən, amma qaydabilməz camaatımızın sosial aktiv təbəqəsinin bir şaqqasının Bakı çimərliklərində yol verdiyi məsuliyyətsizliklərdən yazmışdım.

Ermənistan prezidentinin ölkə ərazisində Rusiya telekanallarının yayımının məhdudlaşdırılması barədə sərəncamı “Yada düşər xatirələr” silsiləsindən bəzi olub-keçənləri xatırlatdı.

Deyir, Kubadan gələn bir bölük (rota) həkimdən sonra, Çindən də bir taqım (vzvod) tibb işçisi ölkəmizə gəlib ki, bizim koronavirus illətindən xeyir-asanlığıyla, salam-səfa ilə qurtulmağımıza

Sərtləşdirilmiş xüsusi karantin qaydalarını pozaraq “Fairmont Baku” hotelinin hovuzunda çimişən adamların hamısı bir tərəfə oldu, sevgili cananı ilə videoya düşən oğlanın vaqiəsi bir tərəfə.

Sankt-Peterburq kinematoqrafçılarının çəkdiyi “Ment müharibələri” serialının 11-ci sezonunun ilk bölümlərində belə bir epizod var: qətl cinayətlərinin üstünü açmaqda adı çıxarmış polkovnik Şilovu idarə rəisi təyin

İndiki cavanlar bilməz, 20 il əvvəl Georgi Popesku adlı bir futbolçu vardı. Rumın idi. Məşhur futbolçu Georgi Hajının (müasir tələffüzlə desək, Həcinin) qaynıydı.

ABŞ-ın iri şəhərlərindəki iğtişaşların videosuna baxdım, xəyal məni öz atının tərkinə alıb keçmiş günlərə apardı… Biz də elə günlər yaşamışıq. Yaşamayan bilməz.

Şəkidə qonur ayının küçədə dolaşması hadisəsi camaatımızın baməzə, hər sözə bir söz qoşan kəsiminin ürəyindən xəbər verib.

Yazı-pozu adamı olaraq ən böyük arzularımdan biri odur ki, heç olmasa ikicə ay cinsi azlıqlar mövzusu gündəmə oturmasın (hər mənada): nə onlara hücum olsun, nə

İndi soruşsam ki, dünyanın ən ağır, ağrı-acı dolu misrası nədir, hərə bir cavab verər. Biri Şəhriyardan sitat gətirər: “Heydərbaba, yolum sənnən kəc oldu, ömür keçdi, gələmmədim, gec

Ölkənin mərkəzindən və qıraq-bucağından elə xəbərlər gəlir ki, adam bilmir xüsusi karantin rejimi qaydalarını pozanların tərəfini tutsun, yoxsa bu qaydaların pozulmaması üçün onları cərimələyənlərin hərəkətini

Bəzi dost-tanışlar, oxucular adamdan tələb edirlər ki, bu ağır pandemiya və üzücü karantin günlərində pozitiv, nikbin, ürəkaçan şeylər yazaq, elə şeylərdən bəhs edək ki, camaat

Yazını maraqlı bir tarixi rəvayətlə başlayıram, sonra mətləbə keçərəm.  İndiki cavanlar bilməz, amma yaşlılar yaxşı tanıyır, Stalinin bir silahdaşı olub – Vyaçeslav Molotov.

Etibar Əliyevin yerində Mixail Zabelin olsaydı, Mehman Hüseynov, daha dəqiqi, özü demişkən, deputatlığa namizəd Mehman Hüseynov ona yaxınlaşıb, “haqqımı yediniz, mandat mənimdir, saxtakarsınız” desəydi, o,

Şit adamlar hər yerdə var – Çində də, Çilidə də, Venesuelada da, Malayziyada da, hətta soyuq təbiəti üzündən xiyar bitməyən ölkələrdə də.

Baxmamış olmazsınız, hələ 30-40 il öncədən Hollivudda çəkilən bəzi filmlərdə belə bir motiv var: gizli laboratoriyada  bəşəriyyət üçün təhlükə törədə biləcək virus (bakteriya, zəhər) hazırlanır,

Başqa sürücüləri bilmirəm, amma mən yol kənarında piyada görəndə çəkingən oluram, sürəti azaldıram, çalışıram azı bir metr aralıdan keçim.

Əvvəllər (yəni 4-5 il qabaq) beləydi: hamımız kütləvi şəkildə iki şeyi əla bilirdik – bir siyasəti, bir futbolu.

Xəbər belədir ki, Mübariz Əliyevin idarə etdiyi avtomobil Qaxda, “Ulu” körpü adlanan ərazidə Şükür Mahalovun idarə etdiyi maşınla toqquşub və M.Əliyevin maşınındakı sərnişin – Rusiya

Bu hadisə 3-4 ay (bəlkə də daha çox) əvvəl baş vermişdi, bu günlərdə məhkəməsi başa çatıb, bəzi təfərrüatlar açılıb, mənzərə tamam aydın olub.