Ötən əsrin 30-cu illərində, məşhur və məşum tuthatut dönəmində bir-birindən donos yazan həmkəndlilər axırda ittihamların ən yekəsindən, ən effektivindən yapışıblar – casusluq ittihamı.

Belə anlaşılır ki, biz bu mövzuda hələ çox yazacağıq. Elə həftə olmur ki, kiminsə videosu, intim görüntüsü çıxmasın. Maraqlı və tirajlı mövzudur.

Ölkəmizdə iki dilin qovğası, çəkişməsi, dirəşməsi, bəzən isə hətta süpürləşməsi prosesi gedir. Bunların biri rus dilidir, bilirsiniz.

Son 15-20 il ərzində Rusiyada çəkilmiş detektiv serialların demək olar ki, hamısında belə bir ifadə keçir: “Podstava”.

Sovet vaxt maaş cədvəlinə qol şəkən hər bir şəxsin evinə ən azı 3-4 qəzet girirdi. Hökumət camaatı zorla mətbuat abunəsi edir, maarifləndirirdi.

Sovet dövrünün axır illəri idi oxuduğum ali məktəbdən məzun olurdum, qəfildən məlum oldu ki, sənədimdə 9 ay əvvəl hərbi toplanışda olduğuma dair qeyd və möhür

Adam nə olursa, olsun, amma gərək, bir rəy, bir fikir bildirərkən qərəzli olmasın, hirs-hikkəsindən, kin-küdurətindən çıxış etməsin. Dünyanın ən pis siyasətçiləri, politoloqları, jurnalistləri qərəzli olanlardır.

Ortalıq yenə qarışıb, bir-birinə hücum edənlər çoxalıb. Üstünə hücum edilənlər isə hesab edirlər ki, bunlar sifarişli hücumlardır.

41 il qabaq, yəni Moskva olimpiadasının vur-çatlasın vədələrində ölkədə, xüsusilə Kirovabad (qədim və indiki Gəncə) tərəflərdə bir meyxana dəb olmuşdu, cəmi bir misrası yadımda qalıb:

İngiltərəli yazıçı Frederik Forsaytın “Savaş köpəkləri” adlı bir romanı var, muzdlu döyüşçülərin iştəklərindən bəhs edir.

Hər dəfə şəhərli-kəndli, rusdilli-türkdilli, elita-qara camaat, qlamurlar-natarazlar davası düşəndə ağlıma gəlir ki, bu köhnə lətifəni yazım, məsələyə mövqe bildirim, amma lətifə bir balaca biədəb səciyyəli

Bu gün Rusiyanın NTV telekanalında bir soydaşımızı göstərirdilər. Bütün Rusiya həmyerlimizə tamaşa edirdi. Gəncin adı Bayram Cavadzadəydi.

Türmə həyatı barədə belə bir lətifə var: ömründə birinci dəfə həbsxanaya düşən şəxsi çoxadamlı kameraya salırlar.

39 il əvvəl rejissor Ramiz Həsənoğlunun (bugünlərdə hörmətli sənətkarın 75 yaşı tamam olub) yazıçı Anarın ssenarisi əsasında çəkdiyi “Evləri köndələn yar” televiziya tamaşasında bir epizod

Deyəsən, camaat apreli gözləyirmiş. Hamı ümid bəsləyirmiş ki, apreldə toy-nişana icazə verəcəklər.

Gerçək xəbərlə şayiənin bir-birinə qarışması halları ölkəmizdə çox yayğındır. Son 30 ildə, bəlkə də 300 dəfə belə vaqiələr olub.

İndiki cavanlar oxumuş olmazlar, bizim vaxtımızda yazıçı Anarın “Adamın adamı” adlı bir pyesi vardı.

1-2 il əvvəl peşəkar media zəhmətkeşləri öz aralarında dərdləşərkən deyirdilər ki, belə getsə, sosial şəbəkələr, xüsusilə də Feysbuk qəzetləri, saytları tamamən sıxışdırıb sıradan çıxaracaq.

Bir müddət əvvəl Qusarda yarımkriminal, yarımsosial bir hadisə baş verib. Hadisədə hər şey yarım-yarım olsa da, rüsvayçılıq tamdır.

Biz, sovet uşaqları (yəni o dövrdə doğulub-böyüyənlər) uzun illər elə bildik ki, televiziya-radioda nə deyirlərsə, qəzet-jurnallarda nə yazırlarsa, hamısı doğrudur, gerçəkdir.

Bu yazını başlamaq üçün maraqlı, bir az da unikal bir giriş üzərində düşünərkən, redaksiyanın otağına sızmış bir milçək müəllifə ciddi şəkildə mane olurdu.

Mövlanə Cəlaləddin Ruminin təbirincə desək, adamların göründüyü kimi olmaması və ya olduğu kimi görünməməsi məsələsi daima aktual olub, günümüzdə də elədir.

Srağagün qədirbilən, amma qaydabilməz camaatımızın sosial aktiv təbəqəsinin bir şaqqasının Bakı çimərliklərində yol verdiyi məsuliyyətsizliklərdən yazmışdım.

Ermənistan prezidentinin ölkə ərazisində Rusiya telekanallarının yayımının məhdudlaşdırılması barədə sərəncamı “Yada düşər xatirələr” silsiləsindən bəzi olub-keçənləri xatırlatdı.

Deyir, Kubadan gələn bir bölük (rota) həkimdən sonra, Çindən də bir taqım (vzvod) tibb işçisi ölkəmizə gəlib ki, bizim koronavirus illətindən xeyir-asanlığıyla, salam-səfa ilə qurtulmağımıza

Sərtləşdirilmiş xüsusi karantin qaydalarını pozaraq “Fairmont Baku” hotelinin hovuzunda çimişən adamların hamısı bir tərəfə oldu, sevgili cananı ilə videoya düşən oğlanın vaqiəsi bir tərəfə.

Sankt-Peterburq kinematoqrafçılarının çəkdiyi “Ment müharibələri” serialının 11-ci sezonunun ilk bölümlərində belə bir epizod var: qətl cinayətlərinin üstünü açmaqda adı çıxarmış polkovnik Şilovu idarə rəisi təyin

İndiki cavanlar bilməz, 20 il əvvəl Georgi Popesku adlı bir futbolçu vardı. Rumın idi. Məşhur futbolçu Georgi Hajının (müasir tələffüzlə desək, Həcinin) qaynıydı.

ABŞ-ın iri şəhərlərindəki iğtişaşların videosuna baxdım, xəyal məni öz atının tərkinə alıb keçmiş günlərə apardı… Biz də elə günlər yaşamışıq. Yaşamayan bilməz.

Şəkidə qonur ayının küçədə dolaşması hadisəsi camaatımızın baməzə, hər sözə bir söz qoşan kəsiminin ürəyindən xəbər verib.

Yazı-pozu adamı olaraq ən böyük arzularımdan biri odur ki, heç olmasa ikicə ay cinsi azlıqlar mövzusu gündəmə oturmasın (hər mənada): nə onlara hücum olsun, nə

İndi soruşsam ki, dünyanın ən ağır, ağrı-acı dolu misrası nədir, hərə bir cavab verər. Biri Şəhriyardan sitat gətirər: “Heydərbaba, yolum sənnən kəc oldu, ömür keçdi, gələmmədim, gec

Ölkənin mərkəzindən və qıraq-bucağından elə xəbərlər gəlir ki, adam bilmir xüsusi karantin rejimi qaydalarını pozanların tərəfini tutsun, yoxsa bu qaydaların pozulmaması üçün onları cərimələyənlərin hərəkətini