Sərtləşdirilmiş xüsusi karantin qaydalarını pozaraq “Fairmont Baku” hotelinin hovuzunda çimişən adamların hamısı bir tərəfə oldu, sevgili cananı ilə videoya düşən oğlanın vaqiəsi bir tərəfə.

Sankt-Peterburq kinematoqrafçılarının çəkdiyi “Ment müharibələri” serialının 11-ci sezonunun ilk bölümlərində belə bir epizod var: qətl cinayətlərinin üstünü açmaqda adı çıxarmış polkovnik Şilovu idarə rəisi təyin

İndiki cavanlar bilməz, 20 il əvvəl Georgi Popesku adlı bir futbolçu vardı. Rumın idi. Məşhur futbolçu Georgi Hajının (müasir tələffüzlə desək, Həcinin) qaynıydı.

ABŞ-ın iri şəhərlərindəki iğtişaşların videosuna baxdım, xəyal məni öz atının tərkinə alıb keçmiş günlərə apardı… Biz də elə günlər yaşamışıq. Yaşamayan bilməz.

Şəkidə qonur ayının küçədə dolaşması hadisəsi camaatımızın baməzə, hər sözə bir söz qoşan kəsiminin ürəyindən xəbər verib.

Yazı-pozu adamı olaraq ən böyük arzularımdan biri odur ki, heç olmasa ikicə ay cinsi azlıqlar mövzusu gündəmə oturmasın (hər mənada): nə onlara hücum olsun, nə

İndi soruşsam ki, dünyanın ən ağır, ağrı-acı dolu misrası nədir, hərə bir cavab verər. Biri Şəhriyardan sitat gətirər: “Heydərbaba, yolum sənnən kəc oldu, ömür keçdi, gələmmədim, gec

Ölkənin mərkəzindən və qıraq-bucağından elə xəbərlər gəlir ki, adam bilmir xüsusi karantin rejimi qaydalarını pozanların tərəfini tutsun, yoxsa bu qaydaların pozulmaması üçün onları cərimələyənlərin hərəkətini

Bəzi dost-tanışlar, oxucular adamdan tələb edirlər ki, bu ağır pandemiya və üzücü karantin günlərində pozitiv, nikbin, ürəkaçan şeylər yazaq, elə şeylərdən bəhs edək ki, camaat

Yazını maraqlı bir tarixi rəvayətlə başlayıram, sonra mətləbə keçərəm.  İndiki cavanlar bilməz, amma yaşlılar yaxşı tanıyır, Stalinin bir silahdaşı olub – Vyaçeslav Molotov.

Etibar Əliyevin yerində Mixail Zabelin olsaydı, Mehman Hüseynov, daha dəqiqi, özü demişkən, deputatlığa namizəd Mehman Hüseynov ona yaxınlaşıb, “haqqımı yediniz, mandat mənimdir, saxtakarsınız” desəydi, o,

Şit adamlar hər yerdə var – Çində də, Çilidə də, Venesuelada da, Malayziyada da, hətta soyuq təbiəti üzündən xiyar bitməyən ölkələrdə də.

Baxmamış olmazsınız, hələ 30-40 il öncədən Hollivudda çəkilən bəzi filmlərdə belə bir motiv var: gizli laboratoriyada  bəşəriyyət üçün təhlükə törədə biləcək virus (bakteriya, zəhər) hazırlanır,

Başqa sürücüləri bilmirəm, amma mən yol kənarında piyada görəndə çəkingən oluram, sürəti azaldıram, çalışıram azı bir metr aralıdan keçim.

Əvvəllər (yəni 4-5 il qabaq) beləydi: hamımız kütləvi şəkildə iki şeyi əla bilirdik – bir siyasəti, bir futbolu.

Xəbər belədir ki, Mübariz Əliyevin idarə etdiyi avtomobil Qaxda, “Ulu” körpü adlanan ərazidə Şükür Mahalovun idarə etdiyi maşınla toqquşub və M.Əliyevin maşınındakı sərnişin – Rusiya

Bu hadisə 3-4 ay (bəlkə də daha çox) əvvəl baş vermişdi, bu günlərdə məhkəməsi başa çatıb, bəzi təfərrüatlar açılıb, mənzərə tamam aydın olub.

Mənim parlamentlə-filanla işim yoxdur, YAP-ın daxili işlərinə qarışa bilmərəm. Dünəndən bir mövzum var, onu yazacağam.

2019-un sonunda ənənəvi “İlin nominantları” yazısını hazırlayası olsam, “İlin ən səmimİ adamı” nominantında müğənni Səməd Səmədovu qalib elan edəcəyəm.

Media camiəsindən, ictimai-siyasi fəallar şəbəkəsindən bir balaca uzaq olan dost-tanış hərdən xeyirdə-şərdə adamdan soruşur: “O trol-trol deyirlər e, o nə deməkdir?” Adam hər saat doğru-dürüst

Dövlətlərin münasibətləri də bir baxımdan insanlarınkı kimidir. Necə ki, insanlar dost-müttəfiq, rəqib-düşmən olurlar, dövlətlər də elədir.

Hər dəfə böyük vəzifələrdən kimsə çıxarılanda və o cür postlara təyinat olanda hamımız həyəcanlanırıq. Niyəsini bilirəm və bir-iki dəfə də yazmışam, təkrara lüzum yoxdur.

Günün söhbəti mandat məsələsidir. Deputat Rəfael Cəbrayılovun başına gələn hadisə parlament tariximizdə hələlik yeganədir.

Avtomobillə yolda, küçədə hərəkət edərkən hərdən önümdəki maşınların arxasında bəzi yazılar görürəm. “Bakinets”dən tutmuş “Arxamca baxma”ya qədər. O gün belə birini də gördüm: “Ne toropis!

Müdrik adam başqadır. İllərin təcrübəsi yığılır-yığılır və axırda, yaşlaşan adam ağıllı və savadlıdırsa, müdrik olur.

Düz 45 ildir futbola baxıram. İndiyə qədər başımın tükü sayı futbol matçına baxmışam. “Başımın tükü sayı” gözünüzə çox görünməsin. Saç o saç deyil, xeyli seyrəlib.

Birinci dəfə deyil, o vaxt avropalılar Avropa Şurasının Parlament Assambleyasının sessiyası zamanı deputatlarımızdan birinin kürkünü oğurlamışdılar. Qalmaqal olmuşdu.

AXC-Müsavat hakimiyyətinin vaxtıydı, evdən çölə çıxa bilmirdik… Zarafat edirəm, günüm çöldə keçirdi. 10 hektar üzüm bağım vardı, onu becərirdim.

Dünən mediada milyonçulara dair iki fərqli xəbər vardı, amma onları tutub bir-birinə bağlamaq mümkün idi.

İllərdir işimizin bir tərəfi də şikayətçiləri dinləmək, problemlərini yazmaq, onların həllinə yardımçı olmaqdır. Yekə çıxmasın, indiyədək çox işlər aşırmışıq, çox adama kömək etmişik və bunların hamısı təmənnasız olub. Ta işi düzələnlərdən kimsə sonradan bir qutu tort və ya 1 kilo şokolad gətiribsə, bu heç, ona görə and içəsi deyiləm. Nadir hallarda elə şeylər də olur. […]

Neçə vaxtdır naşir Şahbaz Xuduoğlu ayrı-ayrı orta ranqlı məmurların kitaba biganəliyinə, rəhbərlik etdikləri sahələrdə kitab yarmarkalarının təşkilinə rüsxət verməmələrinə dair statuslar yazır. Bu giley-güzar, sitəm dolu qeydləri oxuyub, “feyziyab” oluruq. O gün ayaqüstü rastlaşdıq, istədim ona təsəlli verim, dedim ki, 100 il öncə də xalqı maarifləndirmək istəyən, adamlara kitab, qəzet, jurnal oxutmağa çalışan Sabirlər, Cəlillər, […]

Millətlərin xarakter özəlliklərinə dair çoxlu lətifələr var. Biri də belədir: “Bir alman bir işçidir, iki alman – zavod, üç alman – qüdrətli dövlət; bir yəhudi bankirdir, iki yəhudi -diaspor təşkilatı, üç yəhudi – Dünya Bankı; bir fransız kefqomdur, iki fransız – yemək-içmək məclisidir, üç fransız – 18+ kütləviliyi”. Bu, improvizəyə açıq lətifədir, hər millət özünün […]

Ölkəmizin ictimai-siyasi gündəminə baxıram və ağlım gedir əvvəlcə Minsk və Moskvaya, sonra Kişinyov və Buxarestə, ondan sonra Dublin, London, Kanberra, Vaşinqton və Ottavaya, oralardan ötür Qahirə və Bağdada, lap axırda Lissabon və Rio-de Janeyroya… Yəqin ki, çox adam bu şəhərlər arasında lazımi əlaqə qurdu. Çox gendən götürməyimə baxmayaraq. Amma məsələ belədir: bu adları çəkilən şəhərlər […]

Uzun illər öncəydi (təxminən 21-22 il əvvəl), bir gün 39 saylı marşrutda işləyən avtobusdan düşüb indiki “İçərişəhər” metrostansiyasına girəndə kassanın qabağında sifəti mənə olduqca tanış gələn yaşlı kişi gördüm. Kişi jeton satan xanıma çox mədəni və ləyaqətli şəkildə kompliment deyəndə mən onun yaşına və başına fikir verdim. Adamın azı 65 yaşı olardı və başında bir […]

Yəqin ki, hamınız Mel Gibsonun çəkdiyi “Apokalpsis” filminə baxmısınız. Yox, əgər bu sətirləri oxuyanlar arasında o filmə baxmayanlar varsa, bir zəhmət, əl saxlasın, o filmə baxsın, yazını sonra oxuyar. “Apokalipsis” dəhşətli filmdir, qəbilə cahilliyinin, qəddarlığının, eyni zamanda insanın yaşamaq ehtirasının ən son hədlərini göstərir. Bir tayfa başqa bir tayfanın kişilərini necə əsir edir, öz inancı […]

Baxmış olarsınız, 48 il əvvəl “Azərbaycanfilm”də “Gün keçdi” adlı bir film çəkilib. Filmin ssenari müəllifi yazıçı Anar, quruluşçu rejissoru mərhum Arif Babayevdir. O film İçərişəhərə aid kadrlarla başlayır. İş yoldaşları memar Oqtaydan rəy soruşurlar və o deyir: “İçərişəhər bizim misilsiz xəzinəmizdir. Biz onun hər bir daşını göz bəbəyimiz kimi qorumalıyıq. Bu, minillik Şərq arxitekturasının canlı […]

Cəmiyyət olaraq minuslarımızdan biri də kəmfürsətlikdir. Mətləbə keçməzdən öncə deyim ki, kimsə durub minuslarımızın miqdarına dair monitorinq aparsa, bişəkk, ortaya biabırçı nəticələr çıxar, amma şükür ki, xeyli plyuslarımız da var. Ona görə də gərək minuslarımızdan çəkinmədən bəhs edək və çalışaq ki, o minusları plyus edək. Əslində çətin deyil, – işarəsinin üstündən özü boyda şaquli xətt […]

Məşhur bir karikatura var, internet resurslarında vaxtaşırı yayılır. Karikaturada bir konfrans zalı təsvir olunub. Moderator iştirakçılara sual verir: “Dünyanın yerdə qalan hissəsində qida çatışmazlığına dair fikriniz nədir?” Bu suala cavab olaraq arıq afrikalı deyir: “Qida nədir?” Şişman avropalı: “Çatşmazlıq nədir?”; Uzundraz amerikalı: “Dünyanın yerdə qalanı nədir?”; Başı çalmalı ərəb: “Fikir nədir?”… Göründüyü kimi, karikatura böyük […]

Cibimə tələbə bileti qoyub ali məktəb auditoriyasına qədəm qoyduğum gün əyləşdiyim partanın üstündə bir qadın adı oxudum: “Esma”. O ad partanın hər santimetrində vardı. Dərhal anlaşılırdı ki, bu adı daşıyan hər kimdirsə, olduqca gözəl və yumşaldıb-yumşaldıb desək, komplekssiz bir xanım olub. Çünki partanın üstündəki yazılarda o qadına həsr olunmuş ədəbsiz şeirlərlə yanaşı, erkək meymun fantaziyasından […]

Uzun sürən və dərin müşahidələrimə əsasən deyə bilərəm ki, biz inteqrasiyaya meylli camaatıq. Bu xüsusda elə bir inadkarlığımız yoxdur. Düzü, hələ dəqiqləşdirməmişəm ki, bu, bizim minusumuzdur, yoxsa plyusumuzdur. Demək çətindir. İkisi də ola bilər – necə deyərlər, 50:50-yə. Odur, bax, xəbər var ki, Moldova əhalisinin yarıdan çoxu (53 faizi) ölkənin Avropaya inteqrasiyasının, Avropa Birliyinə üzv […]

İnstitutdan yeni məzun olduğum vaxtın söhbətidir. Bir yaxın adamın toyundaydım. Toyu aparan müğənni də tanışlığımız, münasibətimiz olan adam idi. Arada o, həmin vaxtlar dəb olan “Rəna, can, Rəna” mahnısı oxudu. Adamlar ortalığa tökülüşüb bu ritmik sədalara oynayırdılar. Yadımda qaldığı qədər mahnının belə sözləri vardi: “Gəl görüşək, yar, Rəna, can, Rəna”. Bir də fikir verdim ki, […]